فرزند فاطمه ششمین نور سرمدم

شــیـخ الـائـمـه صادق آل پـیـمـبـــرم

مــن آخــرین امــام بقـیـع مــدینه ام

زهر جفای خصم شرر زد به سینه ام

در لحظه های آخر عمرم به زمزمه

ابــراز می کــنم غــم دل را به فـاطمه

مــادر بیا و حال پریشان مــن ببین

   از ســوز زهــر ســینه سـوزان مـن ببین

هنگــام مـرگ نام تو ذکر لبم شده

مــسمـومـیـت نه، غصـــه تو قاتلم شده

از یاد مــاتم تو پـریشان و مضطـرم

مـثل تــو غــصه دارم و هــم درد حیدرم

دشمن شبانه ننگ به لوح زمانه زد

در پیش اهــل خانــه ام آتش به خانه زد

از درب خانه شعله آتش زبانه داشت

آن بی حیا به روی دلم داغ می گذاشت

ای وای من که هیچ زجورش ابا نکرد

از پـیـــری و سـفیـدی مـویـم حــیا نکــرد

با دست بسته ام به بر کودکــان من

انگــار داشـت از سـر کـین قصد جان من

در بین شعله ها به زمینم کشید و برد

مــانند مــرتضی به زمــینم کشــید و بــرد